Leeuwenbergh tuinen


EGELLEED

Bericht van Anita Tode

Een egel die over het tuinpad liep kwam naar me toegelopen. Bleef bij me staan. De egel-opvang, die ik belde, adviseerde me de Dierenambulance te bellen omdat de egel verkouden was. Zij zijn de egel komen halen en constateerden dat hij/zij magertjes was en een teekje in de buik had.

Ik heb laatst gelezen dat dieren de hulp van mensen inriepen als zij in nood waren. Ik heb het nu aan de lijve kunnen ondervinden.

Anita
Tuin 54


Recept van Carrie’s Koek

Bericht van Carrie Keij

De deelnemers aan de vrijwillige werkbeurt van afgelopen zaterdag waren erg te spreken over mijn koek bij Petra’s koffie. Hierbij het beloofde recept.

ingrediënten
150 gr volkorenmeel ( of half volkorenmeel/half bloem)
150 gr havermoutvlokken
125 gr bruine basterdsuiker ( licht of donker)
150 gr boter
100 gr gemengde noten
50 à 70 gr rozijnen (of gedroogde abrikoos, dadels of een mix)
2 eieren
1/2 zakje vanillesuiker
beetje zout

bereiding
– oven voorverwarmen op ca. 175 graden 
– boter in een kom laten smelten ( kom in heet water zetten)
– boterkoek- of springvorm ( 23 cm doorsnede) invetten en 
bestrooien met paneermeel of bloem
– ingrediënten afwegen en toevoegen aan de gesmolten boter( op het laatst de losgeklopte eieren)
– goed mengen; baktijd ongeveer 30 minuten. 

Deze koek is ook geschikt als ontbijt of voor onderweg, als je een dag gaat fietsen of wandelen. 


In memoriam Cor van Paassen

Op 29 oktober jl. is een oud-lid, maar een bijzonder tuinlid van onze vereniging, Cor van Paassen, overleden. Hij is 83 jaar geworden. Af en toe bracht hij nog een bezoek aan de kantine om met zijn vertrouwde groepje van tuinleden koffie te drinken.

Het bericht van zijn overlijden heeft ons getroffen want Cor van Paassen is van veel betekenis geweest voor de vereniging. Hij was de laatste voorzitter van de ATV Tedingerhof, een overkoepelende tuinvereniging waarvan Leeuwenbergh destijds een afdeling vormde, evenals de toenmalige afdelingen Arentsburgh, Essesteyn en de Groene Zoom.  Onder zijn leiding werd in de jaren 2012-‘13 begonnen deze overkoepelende vereniging te ontbinden en werden de afdelingen omgevormd tot zelfstandige verenigingen. Dat was een ingewikkeld proces, waarbij Cor zich tot het uiterste heeft ingezet om dat in goede banen te leiden. Op één punt ging dat bij onze vereniging mis, namelijk met de bijschrijving van het Recht van Opstal. Dat is het recht van de vereniging om op het terrein dat wij huren tuinhuisjes te mogen plaatsen. Door problemen bij de notaris en het kadaster kwam dat recht verkeerd in de registers te staan wat fricties opleverde met instanties als de belastingdienst, het waterschap etc. Cor is jaren in de weer geweest om deze kwestie voor ons te helpen oplossen. Dat deed hij ook toen hij herstellende was van een attaque en het hem moeite koste om weer overeind te krabbelen.

Hoewel hij in de techniek was opgeleid, liet Cor zich graag voorstaan op zijn kennis van bestuur en recht. Daardoor had op ons complex  de uitstraling van een wijze staatsman. Leden vroegen Cor om steun als er een probleem was met het bestuur. Typerend voor Cor was zijn gevoel van loyaliteit. In de kwestie van het Recht van Opstal was er ergens in het proces een fout begaan bij het notariskantoor, maar Cor wilde daar nooit een kwaad woord over horen. Die loyaliteit betrof ook een groep van oudere leden van onze vereniging. Dat bracht hem soms in een klempositie omdat met de verzelfstandiging van de afdeling Leeuwenbergh er een nieuwe koers gevonden moest worden. Hij probeerde dan met uitgebreide notities te bemiddelen tussen de wensen van deze leden en het bestuur dat een vernieuwing van de vereniging voorstond.  

Ook bij de andere tuinverenigingen stond Cor in hoog aanzien en werd hij zeer gewaardeerd. Hij kreeg erelidmaatschappen en er is bij de Tuinvereniging Beetslaan zelfs een pad naar hem genoemd vanwege zijn bemoeienis om voor deze tuinvereniging bij de gemeente een nieuwe vestiging te vinden. En juist op Leeuwenbergh waar hij zijn tuin had, bleven deze huldeblijken uit. Of hij zich daardoor tekort gedaan heeft gevoeld, liet hij nooit blijken. Cor bleef altijd aimabel, belangstellend en hoffelijk. Samen met oud-lid en oud-voorzitter Ronald Vols heeft Cor in de bestuurskamer van de vereniging  jarenlang gewerkt aan de ordening van het archief van de opgeheven ATV Tedingerhof.

Een  markante persoonlijkheid die veel heeft betekent voor de volkstuinen in Den Haag en Voorburg is van ons heen gegaan. Dat voelt als een leegte. Wij wensen zijn familie sterkte toe.

Hans Nijeboer,
secretaris bestuur 2012-2017


Over de bosstrook en de kap

Bericht van de bosgroep

Woensdag 30 september was BoomOntzorger Robert van Stuyvenberg ’s morgens om acht uur al aan het werk op de Elzenlaan. Later op die dag gevolgd door de nieuw aangeschafte ‘kraaningevoerde houtversnipperaar’. Deze alleskunner werd vanuit de Betuwe per tractor over de provinciale weg naar Den Haag vervoerd.

In tweeëneenhalvedag werden 18 wilgen, een berk en twee essen gekapt. Drie andere bomen werden op grond van de Natuurwetgeving niet gekapt maar teruggezet tot net boven het gesignaleerde spechtenhol. De stadsecoloog had die tijdens een controlebezoek aan Leeuwenbergh in de drie bomen waargenomen.

Deze kap-actie is ingrijpend maar hoort om diverse redenen tot noodzakelijk bosonderhoud. Het bos bestaat voor een groot gedeelte uit wilgen, een boomsoort die snel groeiend het licht zoekt, zacht hout heeft en daardoor na dertig tot veertig jaar bij storm veel takken gaat verliezen. Door die snelle groei gaan wilgen elkaar maar ook andere bomen in de weg zitten. Dat was ook aan de hand in de bosstrook. Eerder was het bos bezocht door experts van de Haagse Bomenstichting, en de AVN  Den Haag (Algemene Vereniging voor Natuurbescherming) die vrijwel eensgezind waren over de vraag welke bomen voor kap in aanmerking moesten komen.

De kap heeft er voor gezorgd dat er meer licht komt in het bos waarvan nieuwe aanplant zoals de wilde appel en inheemse bosrozen zullen profiteren.

De laatste wilg werd vanaf de Westvlietweg geveld met een zogenaamde verreiker, een spectaculair gezicht. (foto Flip Bool). Het hout van de enorme wilgenstammen is opgehaald en krijgt een nieuw bestaan in de vorm van spaanplaat (foto Marjolijn Lambooij). Het essen- en berkenhout gaat naar Dorrepaal en wordt verkocht als haardhout, het zachte wilgenhout is daarvoor niet geschikt. Een enorme berg houtsnippers die aanvankelijk nog even lag te broeien en te dampen, is een stille getuige evenals de frisse snipperpaadjes in menige tuin.

Nu is het een kwestie van opruimen. Verspreid door het bossen liggen hoge stapels takken, kris kras door elkaar. Alle zijtakken worden verwijderd om de hoofdtakken geschikt te maken voor het bouwen van nieuwe takkenrillen.